ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

Έν Αγίω Όρει  25 Απριλίου  /  8 Μαΐου  2016

                  Κυριακή τού Θωμά

     

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ Ἁγιορειτῶν Πατέρων πρός:

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον,

τὰς λοιπὰς αὐτοκεφάλους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας,

τὴν Ἱερὰν Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους,

τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας: 

«Πραγμάτων ἐπιδρομαί… τά τῶν φίλων ἄπιστα, τά τῆς Ἐκκλησίας ἀποίμαντα. Ἔρρει τά καλά, γυμνά τά κακά. Ὁ πλοῦς ἐν νυκτί, πυρσός οὐδαμοῦ. Χριστός καθεύδει, τί χρή παθεῖν;…».
(Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος).

Ὅπως γνωρίζουμε πολύ καλά ἀπό τήν ἐκκλησιαστική ἱστορία, ἡ σύγκληση μιᾶς Συνόδου ἀφορᾶ πρωτίστως στήν θέσπιση καί τήν στερέωση τῶν Δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ὁριοθέτησή της ἀπό τήν αἵρεσιν. Δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖ ὡς καθῆκον της, ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ, τήν καταπολέ­μηση κάθε αἱρέσεως καί τήν ὀρθοτόμηση τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, μέγας Διδάσκαλος καί Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, σαφῶς τονίζει « τό νά εἶναι πάντα τά ἐκτιθέμενα παρ᾿ αὐτῶν δόγματα καί οἱ κανόνες Ὀρθόδοξα εὐσεβῆ καί σύμφωνα ταῖς θείαις Γραφαῖς, ἤ ταῖς προλαβούσαις Οἰκουμενικαῖς Συν­όδοις», καί «Αὕτη ἐστί τά αἰώνια ὅρια, ἅ ἔθεντο οἱ πατέρες ἡμῶν καί νόμοι οἱ ὑπάρχοντες εἰς τόν αἰῶνα…τούς ὁποίους σύνοδοι Οἰκουμενικαί τε καί Τοπικαί διά Πνεύματος Ἁγίου ἐθέσπισαν». (Πηδάλιον, ἔκδ.Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ.16). Συμβάλλοντες, λοιπόν καί ἐμεῖς, ὡς Ἁγιορεῖτες Μοναχοί καί ὡς ζωντανά μέλη τῆς Ἐκκλησίας πρός τόν σκοπό τῆς πνευματικῆς ἀφυπνήσεως καί ἐνισχύσεως τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ἐπιθυμοῦμε νά καταθέσουμε καί δημοσίως τήν ἰδικήν μας μαρτυρία.

Ἡ λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος», ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, πρόκειται νά λάβει χώρα τόν προσεχῆ Ἰούνιο στήν Κρήτη (19-6-2016, μέ τό παλαιό ἡμερολόγιο 6-6-2016), ἀποτελεῖ ἕνα στάδιο τοῦ προγράμματος τοῦ Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἤ τῆς Θρησκευτικῆς Παγκοσμιοποίησεως τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν ἐπιδιώκει νά ὑποτάξει ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα μέ τρία μεθοδευμένα σχέδια, α) μέ μία παγκόσμια κυβέρνηση β) μέ μία παγκόσμια οἰκονομία καί γ) μέ μία παγκό­σμια θρησκεία. Ἡ ἐφαρμογή αὐτοῦ τοῦ στόχου γιά μιά παγκόσμια θρησκεία, ἐγκαινιάστηκε πρῶτα στόν προτεσταντικό κόσμο μέ τήν λεγομένη “Οἰκουμενική κίνηση”, καί στόν ὀρθόδοξο κόσμο ξεκίνησε μέ τόν ἐνθρονιστήριο λόγο τοῦ Πατριάρχου Κων/πόλεως Μελετίου Μεταξάκη (1923) καί ἐπηυξήθη μέ τόν ἐπίσης Πατριάρχη Κων/πόλεως Ἀθηναγόρα Σπύρου (1948-1972).

 Ἀντί νά καταδικάσει ἡ λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» τίς ὑφιστάμενες καί καθημερινῶς δρῶσες αἱρέσεις, οἱ ὁποῖες πλανοῦν τούς πιστούς, ἐπιδιώκει πρωτίστως νά ἀναγνωρίσει τήν Παναίρεση, κατά τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τοῦ Συγκρητιστικοῦ Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως ἔπραξαν καί οἱ Παπικοί στήν Β’ Βατικάνεια Σύνοδό τους (1962-1965). Ὅτι ἡ λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» ἐπιδιώκει νά ἀναγνωρίσει τόν Συγκρητιστικό Διαχριστιανικό καί Διαθρησκειακό Οἰκουμενισμό, ἀποδεικνύεται ἀπό τά κατωτέρω:

1) Τό προσυνοδικό κείμενο τῆς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τό ὁποῖο παραπέμπεται πρός υἱοθέτηση ἀπό τίς Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, στή λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», στό ἄρθρο μέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» ἀναγνωρίζει ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Προτεστάντες δέν εἶναι αἱρετικοί, ἀλλά ἐντάσσονται στήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως, ὑπερτονίζοντας τήν ἱστορικότητά τους ὡς ἐκκλησίες καί παραβλέποντας σκανδαλωδῶς τήν αἵρεσή τους, λέγοντας ὅτι «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορικήν ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ᾿ αὐτῆς», παραβλέποντας ἔτσι τήν δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἔστω καί ἄν ἡ Η’ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἐπί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου (879-880) καί μέ τίς ψήφους τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ τότε Πάπα τῆς Δύσεως, εἶχε καταδικάσει τό αἱρετικό filiogue ( καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ). Ἔτσι προσβάλλεται τό Ἐκκλησιολογικό Δόγμα τῆς Ἐκκλησίας καί δημιουργεῖται Ἐκκλησιολογική αἵρεση, διότι ἡ Ἐκκλησία ὁριοθετεῖται ἀπό τά Δόγματα τῆς πίστεως καί ταυτίζεται μέ τούς πραγματικούς πιστούς, τούς ἀποτελοῦντας τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, μέ Κεφαλή αὐτόν τόν ἴδιον τόν Σωτῆρα, μέσω τῆς ἀκριβοῦς Ὀρθοδόξου Πίστεως, καθώς ἐπίσης καί τῆς ὀρθῆς καί μή παραποιημένης πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς ἐν μετανοίᾳ συμμετοχῆς τους στά Μυστήρια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

2) Τό ἴδιο προσυνοδικό κείμενο, ἀναγνωρίζει τό Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν «Ἐκκλησιῶν» (ἤ ἀκριβέστερα αἱρέσεων), τό ὁποῖο ἔχει ἱδρυθεῖ τό 1948 ἀπό τήν Νέα Τάξη Πραγμάτων, γιά νά ἐξυπηρετήσει τούς σκοπούς τῆς θρησκευτικῆς παγκοσμιοποιήσεως, δηλαδή τήν Παγκόσμια Θρησκεία τοῦ Ἀντιχρίστου. Τό Π.Σ.Ε. ἀρχικά εἶχε ὡς σκοπό του τόν Συγκρητιστικό Διαχριστιανικό Οἰκουμενισμό, ἐνῶ στή συνέχεια, τίς τελευταῖες δεκαετίες, διεύρυνε τίς ἐπιδιώξεις του καί στήν προώθηση τοῦ Συγκρητιστικοῦ Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀναγνωρίζει τά διάφορα κείμενα τοῦ Π.Σ.Ε. ὡς δεσμευτικά γιά τήν Μεγάλη Σύνοδο καί τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Τά κείμενα αὐτά « εἶναι μετέωρα. Τά διαχειρίζονταν κάποιοι ἀντιπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι εἶπαν τίς ἀπόψεις τους, ὑπέγραψαν τά κείμενα ἐξ ὀνόματος τῶν Τοπικῶν βέβαια Ἐκκλησιῶν, πλήν ὅμως οἱ Ἱεράρχες τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν δέν εἶχαν ἰδέα, ποιές ἦταν οἱ ἁποφάσεις τῶν ἀντιπροσώπων τους.» (καθηγ. Α.Π.Θ. Δημ. Τσελεγγίδης). Αὐτό σημαίνει ὅτι τό ἐν λόγῳ προσυνοδικό κείμενο προσβάλλει καί τό σωτηριολογικό δόγμα τῆς Ἐκκλησίας, κατά τό ὁποῖο μόνο μέσα στήν Ἀληθινή Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, κατά τήν ἀνωτέρω ἔννοια, ὁ πραγματικός πιστός, διά τοῦ ἐλέους τῆς Θείας Χάριτος καί τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἐπιτυγχάνει τή σωτηρία του καί συγκεκριμένα ἔχει τή θέα τοῦ Θεανδρικοῦ Προσώπου τοῦ Χριστοῦ καί τήν ἐξ αὐτῆς ἀτελεύτητη Θεογνωσία καί μακαριότητα. Διότι τό ἴδιο προσυνοδικό κείμενο ἀναγνωρίζοντας τό Π.Σ.Ε. ἀποδέχεται τήν θεωρία ὅτι ὅλες οἱ «ἐκκλησίες» ἤ ἀκριβέστερα αἱρέσεις, καί ὅλα τά θρησκεύματα, κατά τήν πρόσφατη διεύρυνσίν του, «σώζουν» ἤ κατά τήν δική του νοοτροπία, ὁδηγοῦν ἀορίστως καί σοφιστικῶς στήν ἴδια Ὑπερβατική Πραγματικότητα (Ultimate Reality) ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅλους τούς ψευδο-θεούς καί τά ψευδο-σεβάσματά τους, τά ὁποῖα εἶναι δημιουργημένα κατ’ ἀνθρωπίνη ἐπίνοια ὑποβαλλομένη ἀπό τόν σατανᾶ.

3) Ἡ ἀναγνώρισι ἀπό τό ἐν λόγῳ προσυνοδικό κείμενο τῶν Παπικῶν ὡς δῆθεν «ἐκκλησίας» ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα στό ἑπόμενο στάδιο τοῦ Ἑωσφορικοῦ Συγκρητιστικοῦ Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τό ὁποῖο εἶναι ἡ συγκρητιστική «ἕνωσις» τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μέ τούς Παπικούς μέσῳ τοῦ ἐπακόλουθου «κοινοῦ ποτηρίου» καί τῆς ὑποταγῆς αὐτῶν στό πρωτεῖο ἐξουσίας καί τό ἀλάθητο τοῦ αἱρεσιάρχη Πάπα, δηλαδή στήν μετατροπή τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν σέ Οὐνιτικές. Αὐτό σημαίνει τήν δογματική καί διοικητική ὑποταγή τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς Οὐνιτικῶν στόν Πάπα, μέ βάση τίς ἐπιδιώξεις τοῦ Βατικανοῦ καί τόν κώδικα Κανόνων τῶν Ἀνατολικῶν Καθολικῶν (Οὐνιτικῶν) Ἐκκλησιῶν, πού ἐκδόθηκε ἀπό τόν Πάπα Ἰωάννη – Παῦλο Βʹ τό 1990. Ὡς γνωστόν, ὁ Κώδικας αὐτός προβλέπει τά ἑξῆς τέσσαρα εἴδη Οὐνιτικῶν Ἐκκλησιῶν ἰδίου δικαίου (sui generis), στά ὁποῖα θά ὑποταχθοῦν οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες: 1) Πατριαρχικές Ἐκκλησίες ἰδίου δικαίου (ἐδῶ θά ὑπαχθοῦν ὅσες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες εἶναι Πατριαρχεῖα), 2) Ἀρχιεπισκοπικές Ἐκκλησίες ἰδίου δικαίου (ἐδῶ θά ὑπαχθοῦν ὅσες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες δέν εἶναι Πατριαρχεῖα), 3) Μητροπολιτικές Ἐκκλησίες ἰδίου δικαίου καί 4) Ἄλλες Ἐκκλησίες ἰδίου δικαίου (κανόνες 55, 511 καί 155 τοῦ ἰδίου κώδικα).

4) Τό Πατριαρχεῖο Κων/πόλεως, ὡς Προεδρεῦον στήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων, ἀπέρριψε αὐθαίρετα καί δέν προώθησε στήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» τήν πρόταση τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ ἔτους 2015 γιά τήν τυπική ἀναγνώριση τῆς Συνόδου ἐπί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου ὡς Η’ Οἰκουμενικῆς, ἡ ὁποία καταδίκασε τό filiogue καί τό παπικό πρωτεῖο ἐξουσίας καί τῆς Συνόδου ἐπί Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ὡς Θ’ Οἰκουμενικῆς (1351), ἡ ὁποία καταδίκασε τήν Λατινική κακοδοξία ὅτι ἡ Θεία Χάρις εἶναι κτιστή. Ἡ ἡσυχαστική θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ τοῦ Ἁγιορείτου, ἔχει κεφαλαιώδη σημασία γιά τήν ὀρθόδοξη θεολογία διά τοῦτο καί μισεῖται θανάσιμα ὑπό τῶν παπικῶν.Ἡ αὐθαίρετη αὐτή ἀπόρριψη σηματοδοτεῖ σαφῶς τόν προσανατολισμό τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» ὄχι πρός τήν Ὀρθοδοξία ἀλλά πρός τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ἀποδομεῖ τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία μέσῳ τῆς νομιμοποιήσεως ὅλων τῶν αἱρέσεων.

5) Ἐνῷ, στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας οἱ Ἅγιες καί Μεγάλες Σύνοδοι ἤ οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι συγκαλοῦνταν μέ ἀντιπροσωπίες τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅπου ψήφιζαν ὅλοι οἱ Συνοδικοί Ἀρχιερεῖς δυνάμει τῆς ἰσότητος τῆς Ἐπισκοπικῆς τους χειροτονίας, στήν λεγομένη «Ἁγία  καί  Μεγάλη  Σύν­οδο», σύμφωνα μέ τόν κανονισμό της τόν ὁποῖο υἱοθέτησε ἡ Σύναξη διά τῶν προκαθημένων  τους,  δέν  ψηφίζουν  ὅλοι  οἱ  Συνοδικοί Ἀρχιερεῖς, ἀλλά μόνον οἱ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες διά τῶν Προκαθημένων τους. Δηλαδή, ἐνῷ μέλη τῶν Συνόδων εἶναι ὅλοι οἱ Ἐπαρχιοῦχοι Ἀρχιερεῖς, στήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» μέλη εἶναι μόνον οἱ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, πρᾶγμα τό ὁποῖο ἀντίκειται πλήρως στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καί στό Ὀρθόδοξο Κανονικό Δίκαιο.

6) Ἐνῷ οἱ ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων καί Μεγάλων Συνόδων ἤ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν σέ θέματα πίστεως, κατά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καί κατά τό Ὀρθόδοξο Κανονικό Δίκαιο, πρέπει νά ἔρχονται εἰς κρίσιν καί νά ἐγκρίνονται ἤ νά ἀπορρίπτονται, τόσο ἀπό τούς Ἐπαρχιούχους Ἀρχιερεῖς, ὅσο καί ἀπό τόν κλῆρο, τούς μοναχούς καί τόν ὀρθοδοξο λαό, κανονισμός τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου», ἀντιθέτως πρός τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία καθιστᾷ ὑποχρεωτικές καί ἐπιβάλλει τίς ἀποφάσεις τῆς ἐν λόγῳ Συνόδου γιά ὅλα τά μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μάλιστα, δέ προειδοποιεῖ ὅτι θά τιμωρήσει ὅλες τίς τάξεις τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος, γιά τήν μή ἀποδοχή τῶν ἀποφάσεών της. Τοιουτοτρόπως, καταλύουν πλήρως τήν συνοδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί ἀφαιροῦν, τό ἁγιοπνευματικό χάρισμα «τῆς διακρίσεως τῶν πνευμάτων», τό ὁποῖο χαρίζεται σέ κάθε ἀληθινά πιστό πού ἔχει διέλθει ἀπό τά στάδια τῆς καθάρσεως τῶν παθῶν, τοῦ φωτισμοῦ καί ἔχει ἀξιωθεῖ νά λάβει τήν κατά χάριν θέωσιν, καί τό ὁποῖο δίδεται σέ ὅλα τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι μόνον στούς ἐπισκόπους. Διά τοῦτο ὄφειλε νά κληθοῦν, ἀπό τήν Πανορθόδοξο Σύνοδο, ὡς μέλη τῆς Συνόδου, καί κατηξιωμένα ἁγιοπνευματικά πρόσωπα, ἀπό τόν κλῆρο, τόν μοναχισμό καί ἀπό τά πιστά λαϊκά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως πάντοτε γινόταν σέ ὅλες τίς Συνόδους. Ἡ ὀρθόδοξη ἐγκυρότητα ὅμως μιᾶς Συνόδου πρῶτον ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ὀρθότητα καί τήν ὀρθοδοξότητα τῶν δογμάτων της, «ἐκείνας οἶδε ἁγίας καί ἐγκρίτους συνόδους ὁ εὐσεβής τῆς Ἐκκλησίας κανών, ἅς ὀρθότης δογμάτων ἔκρινεν». (ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής PG 90, 148). Τέλος γιά νά θεωρηθεῖ μία Οἰκουμενική Σύνοδος ὄντως Ὀρθόδοξη, θά πρέπει οἱ ἀποφάσεις της νά γίνουν ἀποδεκτές ὄχι μόνον ἀπό τούς ἱεράρχες, ἀλλά καί ἀπό ὅλο τό ὀρθόδοξο πλήρωμα. Ὅπως εὐστόχως τό ἴδιο τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο μας ἔχει διαχρονικῶς θεσπίσει λέγοντας: «….ὑπερασπιστὴς τῆς Θρησκείας ἐστὶ αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῶν Πατέρων αὐτοῦ». ( Ἐγκύκλιος 6^ης Μαΐου 1848).

7) Ἕνα ἀπό τά θέματα τῆς Συνόδου θά ἔπρεπε νά εἶναι καί τό ἡμερολογιακό ζήτημα τό ὁποῖο ἔχει διχάσει μέχρι σήμερα ἑορτολογικά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί εἶναι τό πρῶτο χτύπημα τοῦ οἰκουμενισμοῦ κατά τῆς Ὀρθοδοξίας.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καθηκόντως ἐνημερώνουμε τό Πατριαρχεῖο Κων/πόλεως, τίς λοιπές Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, τήν Ἱεράν Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους, καθώς καί τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅτι ὡς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, ἀγωνιζόμενοι νά διατηρήσουμε μέσῳ τῆς ἀκριβοῦς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας τόν ὀργανικό σύνδεσμό μας μέ τήν Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, τόν Θεάνθρωπο Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καί ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσι, δέν θά ἀποδεχθοῦμε καί θά ἀπορρίψουμε ἐκ τῶν ὑστέρων τήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»:

1 Ἄν ἡ ἐν λόγῳ Σύνοδος δέν ἀπορρίψει πλήρως τό προσυνοδικό κείμενο «σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικό κόσμο».

2) Ἄν δέν καταδικάσει τήν παναίρεση, κατά τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τοῦ Ἑωσφορικοῦ Συγκρητιστικοῦ Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

3) Ἄν δέν ἀναγνωρίσει τίς Συνόδους ἐπί Πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου καί ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ὡς Οἰκουμενικές (Η´ καί Θ´ ἀντιστοίχως), οἱ ὁποῖες εἶναι ἤδη ἀναγνωρισμένες στή συνείδηση τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος.

4) Ἄν δέν ψηφίσουν τίς ἀποφάσεις τῆς λεγομένης « Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» ὄχι οἱ Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες διά τῶν Προκαθημένων τους, ὅπως προβλέπει ὁ Κανονισμός της, ἀλλά ὅλοι οἱ Συνοδικοί Ἀρχιερεῖς αὐτῆς, ὅπως προβλέπει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία καί τό Ὀρθόδοξο Δίκαιο.

5) Ἄν δέν ἀποσύρουν τόν κανονισμό περί ὑποχρεωτικῆς ἀποδοχῆς ἐκ τῶν ὑστέρων τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου, ἀπό ὅλες τίς τάξεις τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος, προσβάλλοντας κατ᾿ αὐτόν τόν τρόπον τό ὀρθόδοξο δογματικό καί ἐκκλησιολογικό κριτήριό μας, τό ὁποῖο εἶναι ἕνα ἀναφαίρετο δικαίωμα ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας.

6) Ἄν δέν ἀποσύρουν τά θέματα περί τῆς νηστείας καί τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν, τα ὁποῖα καί μόνον πού σκέφθηκαν νά τά θέσουν εἶναι ἀκόμη μιά ἀπόδειξις, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Σύνοδος σκοπόν ἔχει τήν σταδιακή κατάργηση τῆς νηστείας, μιμούμενοι καί σέ αὐτό τούς παπικούς. Ἐκκλησία, ὅμως χωρίς ἄσκηση καί σταυρικό βίο δέν ὁδηγεῖ ποτέ στήν Ἀνάσταση, ἀλλά στόν πνευματικό θάνατο, φυγαδεύοντας τό Ἅγιον Πνεῦμα καί ὁδηγώντας στήν πλήρη ἐκκοσμίκευση.

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, κατόπιν ὅλων τούτων τά ὁποῖα, γιά ἐμᾶς εἶναι θέματα σωτηριολογικά, σᾶς παρακαλοῦμε πολύ εἰς τήν Παν­ορθόδοξον αὐτήν Σύνοδον νά ὀρθοτομήσετε «τόν Λόγον τῆς Ἀληθείας» καί μή ἐπιτρέψετε νά ζήσουμε μία νέα Φερράρα – Φλωρεντία. Ἐάν οὕτως πράξετε ἅγιοι Ἀρχιερεῖς τότε, ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ θά εὐφρανθοῦν, ἄγγελοι καί ἄνθρωποι πνευματικῶς θά πανηγυρίσουν. Τά ὀνόματά σας θά γραφοῦν ἐν βίβλῳ ζωῆς καί τότε ὄντως θά εἶσθε «καί τρόπων μέτοχοι καί θρόνων διάδοχοι» τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Παρακαλοῦμε μείνατε σταθεροί, σταθεῖτε ἀντάξιοι τῆς ἱστορίας καί τῆς Ἀρχιερωσύνης σας, μέ τήν ὁποίαν σᾶς ἐτίμησε ἡ Ἐκκλησία.

 Ἐάν τοὐναντίον δέν ὀρθοτομήσετε τόν Λόγον τῆς ἀληθείας, τότε ἄς γνωρίζετε:

Α) Ὅτι ἔχετε σχίσει, τόν ἄρραφο χιτῶνα τοῦ Κυρίου, ἔχετε ἀτιμάσει τήν πανάσπιλον καί παναμώμητον Νύμφην τοῦ Χριστοῦ, τήν ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. Ἐάν ὄντως οὕτως ἐξελιχθοῦν τά πράγματα, τότε ἐσεῖς θά εἶστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θά δημιουργήσετε σχίσμα στήν Ἐκκλησία καί ἐπάνω σας θά φέρετε ὁλόκληρη τήν ἱστορική εὐθύνη γιά τίς συνέπειες καί τά ἀποτελέσματά του. Τότε ἄς γνωρίζετε ὅτι μέ βάση τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καί τό Ὀρθόδοξο Κανονικό Δίκαιο, διά τήν συνείδηση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος ἔχετε ἀφορισθεῖ, «θέτοντας οὐσιαστικῶς ἑαυτούς ἐκτός Ἐκκλησίας». (“Ὁμολογία Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, Σύναξις κληρικῶν καί μοναχῶν 2009).

Ὁ Κύριος δέ ὡς καλῶς ἐπίστασθε μᾶς παραγγέλλει νά μή ἀκολουθοῦμε ἀλλοτρίους ποιμένας,: « Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν, ὁ μή εἰσερχόμενος διά τῆς θύρας εἰς τήν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλά ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστί καί ληστής· ὁ δέ εἰσερχόμενος διά τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων. Τούτῳ ὁ θυρωρός ἀνοίγει, καί τά πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καί τά ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα καί ἐξάγει αὐτά. καί ὅταν τά ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται, καί τά πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασιν τήν φωνήν αὐτοῦ· ἀλλοτρίῳ δέ οὐ μή ἀκολουθήσωσιν, ἀλλά φεύξονται ἀπ᾿ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν». (Ἰωάν. Ι, 1-5).

Β). Ὡς ἐκ τούτου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καί ἐμεῖς νά ἐφαρμόσουμε τούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν γνωστόν ΙΕʹ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Οἰκουμενικῆς Συνόδου, σύμφωνα μέ τόν ὁποῖον ὀφείλουμε νά κάνουμεν διακοπή τῆς μνημονεύσεως ὅλων τῶν αἱρετικῶν λατινοφρόνων – φιλοενωτικῶν Οἰκουμενιστῶν. Ἑπομένως κατ᾿ ἀνάγκη θά διακόψουμε τήν διαμνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός τους, κατά τήν προσκομιδή ἀπό τό ἅγιον δισκάριον, πού συμβολίζει τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὅλων ἐκείνων τῶν Ἐπισκόπων, κληρικῶν καί λαϊκῶν πού θά ὑπογράψουν αὐτήν τήν αἱρετικήν Σύνοδον. Καθώς καί ὅλων ὅσων συμφωνοῦν μαζί τους καί θά ἀκολουθήσουν συνειδητά αὐτή τήν αἵρεση. Μέ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι καθίστανται πλέον αἱρετικοί διά τήν Ἐκκλησίαν δέν ἠμποροῦμεν νά ἔχουμε ἐκκλησιαστική κοινωνία, ἕως ὅτου δημοσίως μετανοήσουν καί ἀποκηρύξουν τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καθώς θά ὁρίσει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διά Συνόδου.

Οἱ Ἱεροί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν Οἰκουμενικό, διαχρονικό καί αἰώνιον κῦρος καί ἰσχύν καί οὐδεμία Σύνοδος, πατριάρχης ἤ ἐπίσκοπος δύνανται νά τούς ἀκυρώσουν. Σύμφωνα μέ αὐτούς:

«Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω» (Κανών Ιʹ, Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων).

Ἐπίσης, « Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, ΜΟΝΟΝ, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω». (Κανών ΜΕʹ, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων).

Μόνον ἀπ᾿ αὐτούς τούς δύο Κανόνες πού ἐπισημαίνουμε ἄς ἀναλογισθεῖ κάθε ἐπίσκοπος, κληρικός, μοναχός καί χριστιανός ὀρθόδοξος πόση ἀκρίβεια ὀφείλουμε ὅλοι μας νά ἔχουμε στήν ἐφαρμογή τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Οἱ Ἱεροί Κανόνες εἶναι οἱ ἀσφαλιστικές δικλεῖδες τῆς Ἐκκλησίας καί ὡς διαχρονικοί, δέν εἶναι πρέπον νὰ παραβιάζονται καὶ ὀφείλουν νὰ ἐφαρμόζονται ὑφ’ ὅλων τῶν πιστῶν.

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

Σεβαστή Ἱερά Κοινότης καί Ἅγιοι Καθηγούμενοι, τά ἑκατόν χρόνια ἄκρας οἰκονομίας καί ἀνοχῆς ἀπέναντι σέ οἰκουμενιστές–λατινόφρονες καί φιλενωτικούς ἐπισκόπους εἶναι ὑπεραρκετά. Ἡ ζημία καί ἡ ἀλλοίωσι πού ἔχει προκαλέσει αὐτὴ ἡ ψευδεπίγραφη “οἰκονομία” στό Ὀρθόδοξο κριτήριο κλήρου καί λαοῦ εἶναι ἤδη τεραστίων διαστάσεων. Στό Ἅγιον Ὄρος ὅμως ἔχουμε τήν διαχρονική καί ἁγιοπνευματική παράδοση, ὡς ἱερά παρακαταθήκη τῶν Ὁσίων Ἁγιορειτῶν Πατέρων καί τῶν Γερόντων, ἐκ τῶν ὁποίων διδασκόμεθα, ὅτι ὁσάκις ὑπάρχει αἵρεσις ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, πρέπει νά προχωροῦμε στήν διακοπή μνημοσύνου, ὅλων ἐκείνων πού πρεσβεύουν αἵρεσιν καί ἤ ἀπό φόβον καί δειλίαν ἀκολουθοῦν τούς αἱρετικούς ἐπισκόπους καί δέν διακόπτουν τό μνημόσυνό τους ἐν τοῖς μυστηρίοις.

Ὑπενθυμίζουμε ὅτι τό Ἅγιον Ὄρος ἀπό τό 1924 ἕως τό 1974 εἶχε διακόψει τήν μνημόνευση τοῦ Πατριάρχου, πρῶτον λόγῳ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς καινοτομίας τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου καί δεύτερον, λόγῳ τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων ἐπί πατριαρχίας Ἀθηναγόρου.

Ἐσεῖς, Ἅγιοι Καθηγούμενοι, ἐρχόμενοι οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν μετά τῶν μοναστικῶν συνοδειῶν σας ἐκ τοῦ κόσμου, διά νά ἐπανδρώσετε τίς Ἱερές Μονές λόγῳ λειψανδρίας, ἐπαναφέρατε καί τό μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχη, καίτοι δέν ἄλλαξε τίποτε πρός τό καλύτερον, οὔτε ὁ πρώην Πατριάρχης Δημήτριος οὔτε ὁ νῦν Πατριάρχης κ.Βαρθολομαῖος. Οἱ παλαιοί ἁγιορεῖτες στήν ἀρχή, ὅταν ἀνέλαβε ὁ Πατριάρχης Δημήτριος, εἶχαν χρηστές ἐλπίδες ὅτι θά ὀρθοτομήσει τήν Πίστη. Ὅταν ὅμως ἐδήλωσε ἐπισήμως, ὅτι θά ἀκολουθήσει ἀπαραλλάκτως τήν γραμμή τοῦ μεγάλου προκατόχου του Ἀθηναγόρα, τότε ὅλοι σχεδόν, ἐπανέλαβαν ὅτι θά συνεχίσουν τήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου. Σεβομένη ἡ Ἱερά Κοινότης τό ἁγιορείτικο καί ὀρθόδοξο αὐτό φρόνημα σέ ἔκτακτη Διπλῆ Ἱερά Σύναξη ἀποφάσισε σχετικῶς μέ τό θέμα:

 “Ἐπαφίεται εἰς τήν συνείδησιν ἑκάστης Μονῆς, ἡ διαμνημόνευσις τοῦ ὀνόματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου”. (ΝΒʹ Συνεδρία ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως, 13 Νοεμβρίου 1971).

Τό δικαίωμα, λοιπόν τῆς διακοπῆς μνημοσύνου, ἐκτός ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες, μᾶς τό παρέχει καί ἡ ἴδια ἡ Ἱερά Κοινότητα, ἀκολουθοῦσα τήν ἱερά παράδοση τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου. Εἶναι, ὅμως ποτέ δυνατόν, νά ὑπάρχει Ἱερά Μονή καί Μοναχός πού νά μή ἔχει ὀρθόδοξη συνείδηση καί εὐαίσθησία;

 Ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου γίνεται εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας μέ ἀπώτερον σκοπόν τήν καταδίκη τῆς αἱρέσεως καί τήν καθαίρεση τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων, ἐάν δέν μετανοήσουν.

Ἡ Ἱερά Μονή Καρακκάλου εἰς ἀπάντησίν της πρός τήν Ἱερά Κοινότητα, εἶχε γράψει ὡς ἑξῆς: «Ἡ καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερά Μονή ὑπό στοιχεῖα ΙΔ΄ ἐν τῇ σημερινῇ Συνάξει 21.9.1972 ἐξήτασε καί αὖθις τό ἐπίμαχον θέμα τοῦ μνημονεύματος, καί παρ᾽ ὅλον τόν σεβασμόν καί τά ὡραῖα λόγια τοῦ ἁγίου προέδρου, ἅτινα ἐμελετήσαμεν μετά προσοχῆς ἐν τῇ ἐγκυκλίῳ του… ἤχθη εἰς τήν ἀπόφασιν νά πληροφορήσῃ ὑμᾶς, τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα, γραπτῶς τά κάτωθι, ἐν σχέσει μέ τό σοβαρόν ἐκκλησιαστικόν θέμα.

Ἐπιθυμοῦμε νά ἐπαναλάβωμεν τήν ἐν πεποιθήσει καί ἀμετάθετον ἀπόφασιν ἡμῶν περί συνεχίσεως τῆς διακοπῆς τοῦ Πατριαρχικοῦ Μνημοσύνου εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, ἐφ᾽ ὅσον ὁ νέος Οἰκουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος ὁ Α΄ θά συνεχίσῃ τήν τηρουμένην ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Γραμμῆς, τήν ὁποίαν εἶχε χαράξει ὁ Ἀθηναγόρας. (βλ. Ο.Τ.α.φ 213 , 1-7-1974).

Ἡ Ἱ.Μ. Ἁγίου Παύλου ἐπί Ἡγουμενίας τοῦ Γέροντος Ἀνδρέα, ἀπήντησε ὡσαύτως: «…ἡ ἀπόφασις ἡμῶν εἶναι ὅτι δέν δυνάμεθα νά προχωρήσωμεν εἰς συζήτησιν παρά μόνον ἐφ᾽ ὅσον δηλωθῇ ὑπό τῆς Α. Παναγιότητος διά τοῦ τύπου ὅτι δέν θά ἀκολουθήσῃ τήν πορείαν τοῦ προκατόχου Αὐτοῦ».

Ἐπίσης ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς π.Ἀνδρέας ἀπήντησε πρός τήν Ἱ.Κοινότητα: «Λόγοι ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως δέν μοῦ ἐπιτρέπουν νά ἐπαναλάβω τό μνημόσυνον, διότι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης εἶναι νεωτεριστής, βαδίζει τά ἴχνη τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Ἀθηναγόρου, τοῦ ὁποίου τάς ἀπόψεις καί τά αἱρετικά φρονήματα δέν κατεδίκασεν». (βλ. Ο.Τ. ἀ.φ. 213, 1-7-1974).

Αὐτό ἦταν τό παλαιό Ἅγιον Ὄρος ἅγιοι Καθηγούμενοι, τό ὁποῖον κάποιοι ἀπό ἐσᾶς τό προλάβατε καί κάποιοι ἀπό ἐσᾶς πολλές φορές λειτουργήσατε χωρίς νά μνημονεύσετε τό ὄνομα τοῦ Πατριάρχου, ὅπως ἔκαναν σχεδόν καί ὅλοι οἱ ἁγιορεῖτες μοναστηριακοί καί κελλιῶτες, πολλούς ἐκ τῶν ὁποίων σήμερα τιμοῦμε ὡς λίαν ἐναρέτους, πνευματικούς Γέροντες καί ἁγίους. Γιατί ὅμως δέν τούς μιμούμεθα καί στό θέμα αὐτό τῆς διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου τῶν οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἅγιος Γέροντας Παΐσιος; Μήπως πιστεύετε ὅτι τά μυστήρια εἶναι ἄκυρα, ὅταν δέν μνημονεύουμε τό ὄνομα τοῦ πατριάρχη; Τόσα χρόνια καί τόσες χιλιάδες θεῖες λειτουργίες πού εἶχαν τελεσθεῖ ἦταν λοιπόν ἄκυρες; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας!

Μετά ἀπό ὅλα αὐτά Σεβαστή Ἱερά Κοινότης καί Ἅγιοι Καθηγούμενοι, ἐπιθυμοῦμε νά σᾶς ἐνημερώσουμε καί νά σᾶς καταστήσουμε ὑπευθύνους, ὅτι ἐάν ἡ μελετωμένη Πανορθόδοξος Σύνοδος δέν καταδικάσει τήν Παναίρεση τοῦ Συγκρητιστικοῦ Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐμεῖς σᾶς γνωστοποιοῦμε ὅτι θά ἀκολουθήσουμε τήν παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τούς παλαιούς Ὁσίους Ἁγιορεῖτες Πατέρες οἱ ὁποῖοι ἀπό τήν ἐποχή τοῦ αἱρετικοῦ λατινόφρονος – ἑνωτικοῦ πατριάρχου Βέκκου (1272) καί πάλιν ἀπό τό 1924 ἕως τό 1974 εἶχαν διακόψει τό μνημόσυνον.

 Ἐμεῖς ὡς Ἁγιορεῖτες Πατέρες καί ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, δηλώνουμε ὅτι δέν ἔχουμε καμμία σχέση μέ κάθε «ζηλωτική» παράταξη ἤ ἀκρότητα ἤ φανατισμό, ἀλλά ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσι καί συστοιχούμενοι στήν διαχρονική Ἁγιορειτική παράδοση τήν σφραγισθεῖσαν μέ τό αἷμα τόσων ἁγίων Ὁσιομαρτύρων, ἐπιθυμοῦμε μέ τόν ὀφειλόμενο σεβασμό νά σᾶς προετοιμάσουμε καί νά σᾶς ἐπιστήσουμε τήν προσοχή σχετικά μέ τό θέμα αὐτό. Θεωροῦμε τοῦτο ὡς ὀφειλόμενον καθῆκον μας ἔναντι τῶν ἁγίων Ὁσιομαρτύρων καί τῆς ἱερᾶς παραδόσεως. Θά σταματήσουμε, λοιπόν ἐπισήμως καί ἐμεῖς τήν διαμνημόνευση τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχη.

Δέν ἐπιθυμοῦμε ποτέ νά ἀκολουθήσουμε μία ἐκκοσμικευμένη “ἐκκλησία”. Διότι μία τοιαύτη, “Πανορθόδοξος Σύνοδος”, ἡ ὁποία θά παρέχει ἐκκλησιαστικότητα στούς αἱρετικούς, καί νομιμοποίηση τῶν αἱρέσεων, ἀκυρώνει τό Σύμβολον τῆς Πίστεως καί γκρεμίζει ὅλη τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καί ἀντεισάγει μιά ἐκκοσμικευμένη «ἐκκλησία». Μία, ὅμως ἐκκοσμικευμένη “Ἐκκλησία”, ὅπως γνωρίζουμε δέν δύναται νά παράσχῃ σωτηρία σέ ὅσους θά τήν ἀκολουθήσουν. Μήπως τό Βατικανό καί ὁ παπισμός καί ὅλες οἱ ἄλλες πανσπερμίες τῶν Προτεσταντῶν κλπ. δέν εἶναι ἐκκοσμικευμένες “ἐκκλησίες”;

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ οὔτε σχίζεται, οὔτε διαιρεῖται, ὅπως πιστεύει ὁ Πατριάρχης, μέ τήν αἱρετική του θεωρία περί “Διηρημένης Ἐκκλησίας”, καί οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἡ Ἐκκλησία ἀπό τούς οἰκουμενιστές γιά νά τήν ἑνώσουν. Ἡ Ἐκκλησία δέν διαιρεῖται ποτέ, γιατί εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ὡς κεφαλή της, ὅστις εἶναι πάντοντε ἑνωμένος μέ τό σῶμα Του. Οἱ αἱρετικοί ἀποκόβονται ἀπό τήν ἄμπελο-Ἐκκλησία. «Ἐάν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τό κλῆμα, καί ἐξηράνθη, καί συνάγουσιν αὐτά, καί εἰς πῦρ βάλλουσι, καί καίεται». (Ἰωάν., 15, 6).

Τοιουτοτρόπως μία τοιαύτη Σύνοδος, ἡ ὁποία θά ἀναγνωρίσει ὡς “ἐκκλησίες”, τούς αἱρετικούς, παύει νά εἶναι Σύνοδος καί ἀποβαίνει λῃστρική, αἱρετική καί ψευτοσύνοδος. Ὅσοι τήν ὑπογράψουν καί ὅσοι τήν ἀποδεχθοῦν θά καταδικαστοῦν ὡς ἔσχατοι αἱρετικοί χείρονες πάντων τῶν προγενεστέρων. Ἐν τῇ φοβερᾷ ἐκείνῃ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως, ἡ ἔκπτωσή τους θά εἶναι πιό φοβερή καί ἀπό τήν πτώση τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἀρείου καί τοῦ Πάπα, διότι αὐτοί δέν γνώριζαν καλά ποῖον ἠρνοῦντο, «εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν». (Α΄Κορ.Βʹ8). Οἱ σημερινοί Οἰκουμενιστές καί κυρίως οἱ πρωτοστατοῦντες γνωρίζουν πολύ καλά ποῖον σταυρώνουν, τόν Ἀναστάντα ΚΥΡΙΟΝ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ διά τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Πῶς εἶναι δυνατόν Ἅγιοι Πατέρες, ἀπό τήν μία νά ἑορτάζουμε μέ λαμπρά ἀγρυπνία στόν Ἱερό Ναό τοῦ Πρωτάτου τήν μνήμην τοῦ Ἁγίου Ὁσιομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ Πρώτου, ὁ ὁποῖος ἀπαγχονίσθηκε, καθώς καί τῶν ἄλλων Ὁσιομαρτύρων πού μαρτύρησαν ἀπό τούς λατινόφρονες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, καί ἀπό τήν ἄλλη νά ὑποδεχόμεθα μέ τιμές καί δοξολογίες στόν ἴδιο Ἱερό Ναό τοῦ Πρωτάτου, τόσους καί τόσους συγχρόνους οἰκουμενιστές λατινόφρονες φιλενωτικούς Ἀρχιερεῖς; Δέν τό χωράει ὁ νοῦς μας, δέν τό ἀντέχει ἡ συνείδησή μας. Ὁ Μέγας Προφήτης Ἠλίας, ὁ πυρφόρος καί ζηλωτής τοῦ Κυρίου εἶπε στόν βασιλέα Ἀχαάβ καί στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, πού παρέπαιαν: « Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ᾿ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ὑμῶν; Εἰ ἔστι Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δέ ὁ Βάαλ αὐτός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ». Ἐάν ὁ πάπας εἶναι Ἐκκλησία, ὦ ταλαίπωροι οἰκουμενιστές, πορεύεσθε λοιπόν ὀπίσω αὐτοῦ, πηγαίνετε στόν Πάπα νά σᾶς κάνει καί καρδιναλίους, ὅπως ἔγινε καί ἐκεῖνος ὁ δυστυχισμένος πρώην Νικαίας Βησσαρίων, καί ἀφῆστε μας ἡσύχους νά ὑπηρετήσουμε τήν ταπεινή καί καθημαγμένη ἀπό τά αἵματα τῶν Μαρτύρων Ὀρθοδοξία μας. Ἅγιοι Πατέρες ἕως πότε θά ζοῦμε αὐτήν τήν πνευματική, ἐκκλησιαστική σχιζοφρένια τῶν οἰκουμενιστῶν;

Αὐτή ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας, ποτέ Κύριε μή ἐπιτρέψεις νά γίνῃ. Ἀλλά σήμερα ἡ ἐκκλησιαστική κατάσταση εἶναι ὅσο ποτέ ἄλλοτε κρίσιμη. Ὅλα εἶναι πιθανά καί πρέπει ὅλοι μας νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά ὅλα. Ἴσως ζήσουμε γιά ἄλλη μία φορά μία νέα ΦΕΡΡΑΡΑ-ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, μέ ὅλες τίς πνευματικές καί ἐθνικές συμφορές πού θά ἐπακολουθήσουν, λόγῳ τῆς προδοσίας τῆς πίστεως. Ἐμεῖς εὐχόμεθα ὅλοι μας νά σταθοῦμε ἀντάξιοι τῶν περιστάσεων καί μέ τήν χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παγαγίας μας, νά ὁμολογήσουμε τήν Ὀρθόδοξο πίστη μας μέχρι καί αἵματος, ἐάν χρειασθεῖ.

Εὐχόμεθα ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, διά πρεσβειῶν τῆς Ἐφόρου τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους, Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, νά φωτίσει τούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς καί νά προστατεύσει ἐμᾶς καί τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα ἀπό τήν πλάνη τοῦ σατανᾶ τῶν ἐσχάτων χρόνων, πού εἶναι ἡ Παναίρεση τοῦ ἑωσφορικοῦ, Συγκρητιστικοῦ, Διαχριστιανικοῦ καί Διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀμήν.

Διά τήν Συντακτική Ἐπιτροπή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων

Γέρων Γαβριήλ, Ἱ.Κ.Ἁγίου Χριστοδούλου, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου.

Γέρων Σάββας Λαυριώτης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.

Γέρων Ἱλαρίων, Ἱ.Κ.Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου.

Μοναχός Δοσίθεος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου.

 Γέρων Κύριλλος, Ἱ.Ἡ.Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.

 Γέρων Χαρίτων Ἱερομ. Ἱ.Κ.Ἀναλήψεως, Ἱ.Μ.Βατοπαιδίου.

Γέρων Χερουβείμ, Ἱ.Κ.Ἀρχαγγέλων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.

Ἡ συλλογή ὑπογραφῶν συνεχίζεται, καὶ θὰ δημοσιευθοῦν εἰς ἑπόμενον φύλλον τοῦ Ο.Τ.

Πηγή 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΠΑΤΜΙΩΝ

« ΠΑΤΜΟΣ ΙΕΡΑ »

Προτρέπει τα μέλη του και κάθε ενδιαφερόμενο

να παραστεί και παρακολουθήσει την παρουσίαση-

ομιλία με θέμα

«  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  και  ΠΑΠΙΣΜΟΣ :

Γιατί ο Παπισμός είναι αίρεση »

το Σάββατο 21 Μαίου 2016 στις 6:00 μ.μ.

στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου Σκάλας.

                            Η προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (για τους Αγιορίτες που τόλμησαν -να απειλήσουν με διακοπή του μνημοσύνου)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (για τους Αγιορίτες που τόλμησαν -να απειλήσουν με διακοπή του μνημοσύνου)

Είναι φανερό ότι το Δελτίο τύπου αναφέρεται στην :

ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ Αγωνιστών και Ομολογητών Μοναχών 

περί της διακοπής μνημοσύνου του Πατριάρχου!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΛΑΙΚΩΝ

«ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ»

Πτολεμαϊδα 16/5/16

Χριστός Ανέστη

«Εξήνθησεν η έρημος, ωσεί κρίνον Κύριε…» (Ωδή γ΄του όρθρου)

Λυπήθηκε ο Αναστάς Κύριος το εξουθενωμένο και απροστάτευτο ποίμνιο Του και άνθισε στις ψυχές του λαμπριάτικα αγριολούλουδα απ΄τον Άθωνα!

Γιατί δεν ήταν άλλο από άνθη και ευωδία του Αγίου Πνεύματος η πρόσφατη διακήρυξη των Αγιορειτών Πατέρων να υψώσουν πνευματικό ανάχωμα απέναντι στην εξάπλωση της χολέρας του οικουμενισμού, με την απειλή της διακοπής της εκκλησιαστικής κοινωνίας.

Εξήνθησε η έρημος λοιπόν από τα λόγια των Αγίων, των Διδασκάλων, των Μαρτύρων και Ομολογητών που τώρα πλέον ξαναήρθε ο καιρός να γίνουν βίωμα και πράξη.

Εμείς, το πλήρωμα των λαϊκών της Ορθόδοξης Εκκλησίας δηλώνουμε ότι θα συμπορευτούμε και θα
διακονήσουμε αυτόν τον θεάρεστο αγώνα των αγιορειτών Πατέρων, με την ευχή να λάμψουν ως σύγχρονοι λαμπαδοφόροι των παλαιών και ενδόξων αγώνων της πνευματικής καστροπολιτείας του Αγίου Όρους.

Καλούμε όλους τους ενσυνείδητους πιστούς. τους απανταχού ορθoδό-ξους Συλλόγους και διαχειριστές ορθοδόξων sites/blogs σε συστράτευση απέναντι στην οικουμενιστική παναιρετική λαίλαπα και τους προβατόσχημους της λύκους που μας οδηγούν στον άδη.

Άς συμπαραταχθούμε με τους εργάτες του αμπελώνος του Κυρίου όπως οι Άγιοι Απόστολοι και Πατέρες μας δίδαξαν. Άς συσπειρωθούμε στις πνευματικές θερμοπύλες του κράτους του Χριστού για να σωθούμε και να στηρίξουμε και τους ασθενεστέρους, γιατί όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος: «Ακόμα και αν όλα τα κατορθώσουμε, τον πλησίον αν δεν οφελήσουμε δεν θα μπούμε στην βασιλεία των ουρανών». Αμήν.

O πρόεδρος 

Ιω.Ρίζος 

(rzsster@gmail.com)

Σχόλιο:

Ως ομάδα δεσμευόμαστε ότι θα σταθούμε δίπλα στο πλευρό ΟΛΩΝ όσων συνεχίζουν να κρατάνε τις Θερμοπύλες της Ορθοδοξίας. 

Είναι παρήγορο το ότι πιστοί σε Λάρισα, Πάτμο, Φλώρινα, Θεσσαλονίκη, Πτολεμαϊδα, Αλεξανδρούπολη, Βόλο, έχουν μάθει να ξεσηκώνονται και να αγωνίζονται. 

Πάνω από την δεσποτική χρυσοποίκιλτη μήτρα και ράβδο, είναι η αλήθεια του Χριστού.

Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

                ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

                   Αγαπητοί φίλοι τα σχόλιά σας μπορείτε να τα αφήνετε είτε στη σελίδα, είτε προσωρινά στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο aeliseou@gmail.com
Επίσης, επισκεφθείτε μας στο Facebook

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Παρακολουθήστε αύριο στις 10:00 στο Ραδιοφωνικό σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας την συνέντευξη που παραχώρησε ο Πρόεδρος της προσωρινής Διοικούσας επιτροπής κ. Κωνσταντίνος Βουτζουλίδης σχετικά με το θέμα της Πάτμου (παραχώρηση Ιερού Ορθοδόξου Ναού σε Παπικούς).

Την Τρίτη την ίδια ώρα τη σκυτάλη παίρνει ο πρόεδρος του συλλόγου των απανταχού Πατμίων κ. Θεολόγος Μαυρουδής με θέμα την αλλαγή του καταστατικού λειτουργίας της Μονής και τους κινδύνους από το ενδιαφέρον των "Προστατών" της.

ΜΗ ΤΙΣ ΧΑΣΕΤΕ.... 

Μοναδικής σοβαρότητας υποστηρικτική επιστολή Καθηγουμένου Ι. Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Γρηγορίου προς Καθηγούμενο Ι.Μ. Πάτμου Κύριλλο:

Μοναδικής σοβαρότητας υποστηρικτική επιστολή Καθηγουμένου   Ι. Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Γρηγορίου προς Καθηγούμενο Ι.Μ. Πάτμου Κύριλλο:

"Μην επιτρέψετε ούτε δάκτυλο του μικρού του ποδιού να πατήση ο πάπας στην Πάτμο"

Ο Γέρων Γρηγόριος (δεξιά) και ο Γ. Κύριλλος (αριστερά) στην Ι.Μ. Αγ. Θεολόγου Πάτμου

 

Σημείωση: Ο Γέρων Γρηγόριος Δοχειαρίτης είναι απόφοιτος της Πατμιάδος Σχολής και Πνευματικό τέκνο του Πατμίου Αγίου Γέροντος Αμφιλοχίου Μακρή. Διετέλεσε μάλιστα Μοναχός στην Πάτμο για πολλά χρόνια προτού φύγει για την Ι.Μ. Προυσού Ευρυτανίας και αργότερα για τη Μονή Δοχειαρίου ΑΟ. Είναι δε γνωστό τοις πάσι το μεγάλο έργο που έκανε και στις 2 εν λόγω Μονές δουλεύοντας και ο ίδιος καθημερινά ως απλός εργάτης!

Πηγή

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

Σύλλογος Ορθοδόξων Πατμίων Πάτμος Ιερά

Εισήγηση: Αθανασίου Ελισσαίου 

Θέμα: Γιατί εμείς, γιατί τώρα

ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ

• ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

• Να σας πω αρχικά ότι νοιώθω ευτυχής βλέποντας απέναντι μου όλους εσάς που δείχνει αν μη τι άλλο ότι ανησυχείτε και αγκαλιάζετε με σοβαρότητα την προσπάθεια που επιχειρούμε, να ευχαριστήσω ακόμη για την ευκαιρία που μου δίνεται να αναφερθώ στους λόγους για τους οποίους αποφασίσαμε να δημιουργηθεί αυτός ο σύλλογος. 

• Στο λιμάνι μας στο κτίριο που στεγάζονται οι Υπηρεσίες Αστυνομίας, Τελωνείου, ΕΛΤΑ, ΚΕΠ και υπηρεσίες του Δήμου υπάρχει ευφυώς εντοιχισμένη μία επιγραφή.

Η πινακίδα αυτή.

• Δυστυχώς ούτε οι φίλοι μας οι Καθολικοί τη σεβάστηκαν ούτε ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου εκκλησίας. Και ενώ θα έπρεπε οι θεματοφύλακες της Ορθόδοξης εκκλησίας να ελέγξουν τους άσπονδους φίλους μας ακόμη και τον Προκαθήμενο κωφεύουν και κάνουν υπακοή. Έτσι λοιπόν καλούμαστε εμείς μια χούφτα άνθρωποι να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία μας που έχει εθισθεί στους νόμους της αγοράς. Ο νόμος που λέει να βγάλουμε όσο περισσότερα χρήματα μπορούμε στη μικρή Τουριστική περίοδο”.

Από την επίσκεψη τους στο Δημαρχείο Πάτμου Ποιος να υποθέσει το στόχο τους.

• Η προσπάθεια λοιπόν να δημιουργήσουμε το Σύλλογος Ορθοδόξων Πατμίων “ΠΑΤΜΟΣ ΙΕΡΑ” ξεκινά από αυτό και δεν ξεκινά σήμερα. Ξεκινά όχι για να αμφισβητήσει τον Έξαρχο και Ηγούμενο της Μονής και την Αδελφότητα. Ίσα-ίσα είναι δίπλα τους και στηρίζει κάθε προσπάθεια τους. Καθημερινά γεγονότα σε βάθος χρόνου δημιούργησαν την ανάγκη. Οι λόγοι: • Διαφύλαξη και διατήρηση της Ορθόδοξης παράδοσης και κληρονομιάς της Πάτμου. • Προστασία της Πάτμου λόγω της μοναδικότητας της Ιερότητας της νήσου. • Τη διαφύλαξη των προνομίων της. • Ανάδειξη των προβλημάτων που προκύπτουν και βάζουν σε κίνδυνο κάθε τι από τα παραπάνω.

Επειδή λοιπόν

• Επειδή λοιπόν εδώ και μερικά χρόνια η Μονή βάλλεται πανταχόθεν και ιδιαίτερα εκ των έσω αποφασίσαμε να κάνουμε αυτή την προσπάθεια και να ζητήσουμε τη δική σας βοήθεια έτσι ώστε να θωρακίσουμε το νησί μας και το Μοναστήρι μας μέσα στην μία και μοναδική Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. • Παρακάτω οι επόμενοι ομιλητές θα αναλύσουν με σαφήνεια τα πιο κρίσιμα κατά την άποψη μας θέματα: • Την πραξικοπηματική αλλαγή του καταστατικού λειτουργίας της Ιεράς Μονής προκειμένου να έχουμε δικαίωμα επιβολής τετελεσμένων. • Την παραχώρηση Ορθοδόξου εγκαινιασμένου σε έτερα δόγματα. • Την πληρωμή αργομισθιών κληρικών οι οποίοι δεν έχουν καν επισκεφθεί το νησί μας και τη Μονή. 

Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Ιάκωβου Κουτλάκη στην ενημερωτική συνάθροιση κατοίκων της Πάτμου με θέμα :

Γιατί λέμε ΟΧΙ στο ΕΝΤΕΛΛΕΣΘΕ του Πατριάρχου για παραχώρηση Ιερού ναού στους Ρωμαιοκαθολικούς

Σεβαστοί Πατέρες, ελλογιμώτατοι κύριοι καί κυρίες, αγαπητοί Πάτμιοι
Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Θεολογία ο ναός από την ίδρυση του Χριστιανισμού καθιερώθηκε ως χώρος Ιερός, με αποκλειστική χρήση και προορισμό την λατρεία προς τον Τριαδικό Θεό και απαγορεύεται οποιαδήποτε άλλη χρήση μέχρι σήμερα. Αργότερα όταν άρχισε να αυξάνει η χορεία των αγίων της εκκλησίας μας, επεκράτησε να τιμάτε και ένας Άγιος , του οποίου το όνομα έφερε ο ναός. Κάθε ναός διαιρείται σε 3 μέρη. Στο Ιερό εισέρχεται μόνο ο Αρχιερεύς , οι δε Ιερείς εισέρχονται με άδεια και ευχή του Αρχιερέα που λαμβάνουν κατά την χειροτονία τους. Ουδείς άλλος επιτρέπεται να εισέρχεται. Αν τώρα κάποιος νεωκόρος εισέρχεται, αυτό γίνεται κατ οικονομία και ευχή του ιερέα. Στον κυρίως ναό εισέρχονται ΜΟΝΟ οι βαπτισμένοι Χριστιανοί και κανείς άλλος. Στο δε Νάρθηκα στεκόταν και οφείλουν να στέκονται οι Κατηχούμενοι Χριστιανοί (αυτοί δηλαδή που ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό, αλλά δεν βαπτίσθηκαν ακόμα). Η απαγόρευση «του εισέρχεσθε εις τον ναό κάθε αιρετικού» καθιερώθηκε αμέσως μετά την εμφάνιση των αιρέσεων .Στην περίπτωσή μας οι Καθολικοί στο θρήσκευμα, καίτοι Χριστιανοί και με κοινή πορεία 1000 χρόνων, την στιγμή που αποσχίστηκαν από την ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ και ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ εκκλησία του Χριστού και έπεσαν μόνη τους στην Αίρεση του Παπισμού, και αναίρεσαν μόνη τους 33 σημεία της πίστεως μας , θεωρούνται ως ξένο σώμα της ΜΙΑΣ εκκλησίας του Χριστού και δεν έχουν καμία Κοινωνία μαζί της, δεν αναγνωρίζονται δηλαδή τα μυστήριά τους και θεωρούνται ως ΑΙΡΕΤΙΚΗ θρησκευτική κοινότητα. Διευκρινίζω ότι εμείς οι Ορθόδοξοι με τους Καθολικούς έχουμε και πρέπει να έχουμε κάθε είδους επικοινωνία, φιλική , Πολιτιστική κλπ, μόνο μυστηριακή δεν επιτρέπεται να έχουμε. Οι Παπικοί μεταξύ των αιρετικών τους θέσεων,( χαλαρών θεολογικών τους θέσεων) είναι ότι ο ναός μπορεί άνετα να είναι «χώρος εκδηλώσεων» και όχι αποκλειστικά λατρευτικός.
Με δεδομένες τις θέσεις αυτές της Ορθοδόξου εκκλησίας περί του ΝΑΟΥ , ας εξετάσουμε τώρα το «ΕΝΤΕΛΛΕΣΘΕ να παραχωρείτε ναό στους Ρωμαιοκαθολικούς οσάκις υποβάλλεται σχετικό αίτημα.
Το εντέλλεσθε αυτό αγαπητοί μου δεν το έστειλε κάποιος τυχαίος στον Ηγούμενο της Πάτμου, το έστειλε ο κατ εξοχήν θεματοφύλακας της Ορθόδοξης εκκλησίας, αυτός που ο ρόλος του είναι να ελέγχει τους πάντες εάν τηρούν τους Ιερούς Κανόνες και τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και όλοι σταυροκοπιόμαστε και λέμε «ήμαρτον Θεέ μου, είναι δυνατόν... ; !!! Προτού λοιπόν σας αναλύσω τι σημαίνει για όλους εμάς τους Πάτμιους το «εντέλλεσθε» και τι η παραχώρηση ενός ναού και γιατί τα απορρίπτουμε , επιτρέψτε μου να σας θέσω υπόψη σας ένα σύντομο ιστορικό του ζητήματος. Θα θυμάστε όλοι, πριν ένα χρόνο περίπου, την αρχική απαίτηση του Πατριαρχείου για παραχώρηση του ναού του Αγίου Φωκά μπροστά στο λιμάνι, η οποία προσέκρουσε στην αντίδραση του κόσμου και στην ομόφωνη άρνηση του Ηγουμένου καί της Ιεράς Αδελφότητος της Μονής , που επικαλέστηκαν πέραν των αντιδράσεων των κατοίκων της Νήσου, τον Νόμο Ιερότητας της Πάτμου 1155/1981, ο οποίος σαφώς δεν επιτρέπει παρόμοιες παραχωρήσεις, προστατεύοντας τον επί χίλια καί πλέον έτη Ορθόδοξο χαρακτήρα της Πάτμου. Επί πλέον τονίσθηκε στο αρνητικό έγγραφο, ότι ὁ πληθυσμός της Πάτμου είναι αμιγώς Ορθόδοξος (δεν υπάρχουν Καθολικοί στη Πάτμο), ενώ οι αιτούμενες τελετουργίες από Ρωμαιοκαθολικούς επισκέπτες, εξυπηρετούνται σε υπαίθριους χώρους (συνήθως πλησίον της Μονής καί τοῦ Ιερού Σπηλαίου), ἤ σε κατάλληλες στεγασμένες αίθουσες. Μετά την άρνηση αυτή της Ιεράς Μονής καί για ένα διάστημα δύο περίπου μηνών το ζήτημα φάνηκε να παγώνει. Τον περασμένο όμως Σεπτέμβρη σε επίσκεψη του Ηγουμένου στο Φανάρι, μετ’ επιτάσεως καί με την παρατήρηση ότι ἡ στάση του συνιστά ανυπακοή και με την φράση «εγώ είμαι ο Ηγούμενος της Πάτμου και οφείλεις να υπακούς», εξαναγκάζεται ο Ηγούμενός μας σε άτακτη υποχώρηση, δηλώνοντας ότι θα φροντίσει για την ικανοποίηση της Πατριαρχικής εντολής.
Μεταφέροντας τις Πατριαρχικές αυτές πιέσεις στο Ηγουμενοσυμβούλιο , οι Αδελφοί της Μονής ρώτησαν τον Ηγούμενο αν εξέλειπαν οι λόγοι της προηγούμενης άρνησης μας ; Η απάντηση ήταν Όχι ! και του ανταπαντούν , προς τι λοιπόν η περαιτέρω συζήτηση; Έτσι το θέμα παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Πρέπει να πούμε ότι την περίοδο αυτή καταγράφονται γενικότερες αντιδράσεις από κατοίκους καί φορείς της Πάτμου με διαμαρτυρίες καί δημοσιεύματα στον τύπο.
Παρά όμως τις όποιες αντιδράσεις, πρόσφατα , εστάλη στον Έξαρχο Πάτμου καί Ηγούμενο της Μονής επίσημο Πατριαρχικό έγγραφο διά του οποίου παρακάμπτονται οι πάντες και ως νέος πλέον Κυρίαρχος και Αφέντης της Πάτμου ο Πατριάρχης, διατάζει την παραχώρηση ιερού ναού στους Ρωμαιοκαθολικούς με το “εντέλλεσθε” . Πάλι καλά που δεν διέταξε απευθείας την παραχώρηση του Ιερού Σπηλαίου.
Στην περίπτωση λοιπόν αυτή, όπως καταλαβαίνετε, δύο τινά έχει ὁ Ηγούμενος να πράξει, ή να αρνηθεί καί να υποστεί κυρώσεις για υποτιθέμενη ανυπακοή προς τον Πατριάρχη ἤ να «υπακούσει» καί να συγκρουστεί τόσο με την προσωπική του συνείδηση, όσο και με την συνείδηση όλων των Πατμίων , χάνοντας τον δικό μας σεβασμό και την τιμή πού απολαμβάνει μέχρι σήμερα.
Και κάτι που είναι άγνωστο στους πολλούς. Η πίεση που ασκείται από τον Πατριάρχη στον Ηγούμενο και στην Αδελφότητα είναι τόσο μεγάλη που από πέρυσι πολλές από τις αποφάσεις του Ηγουμενοσυμβουλίου αρνείται να τις εγκρίνει, όσο δεν του ικανοποιούν το αίτημά του. Η στάση αυτή του Πατριάρχη έχει δημιουργήσει ένα «αβάστακτο μαρτύριο συνείδησεως» σε όλη την Αδελφότητα.
Θα μου επιτρέψτε τώρα να αναφέρω τα προβλήματα που δημιουργούνται και ποιές παραβάσεις Κανόνων Οικουμενικών Συνόδων και νόμων του Ελληνικού Κράτους προκύπτουν , εάν παραχωρηθεί ένα ναός.
1- Η Παραχώρηση Ορθόδοξου ναού στην Ιερά Πάτμο στους Παπικούς θα είναι ο πρώτος ναός που τους παραχωρείται επίσημα από την Ορθόδοξη εκκλησία παγκοσμίως. Αντιλαμβάνεσθε επομένως τον συμβολισμό και την σημειολογία της κίνησης αυτής. Μετά τα Ιεροσόλυμα ο στόχος των Παπικών να βάλουν πόδι στο Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης θα είναι γεγονός .
2- Θα είναι μία τρανταχτή αμφισβήτηση και αθέτηση των Κανόνων των Οικουμενικών συνόδων. Βλέπε Κανών ΣΤ της εν Λαοδικεία Συνόδου: «Περί του μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἴκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει». Ο διορισμός του παρόντος Κανόνος είναι να μην έχουν την άδεια οι αιρετικοί όχι να λειτουργούν, αλλά ακόμη και να εμβαίνουν μέσα εις τον ναό του Θεού, τον υπό ορθοδόξων κρατούμενον, εάν επιμένουν εις την αίρεση και δεν θέλουν να επιστραφούν. Και διερωτάται κανείς, είναι δυνατόν ο Πατριάρχης ή ο Ηγούμενος να αμφισβητούν ή να αθετούν κανόνες Οικουμενικών Συνόδων;
3- Θα είναι παραβίαση της βούλησης του ιδρυτού-αφιερωτού του ναού. Ποίος από σας θα δεχόταν το ναό που έταξε και έκτισε στο Άγιο να έλθει κάποιος αργότερα να του αλλάξει χρήση; Η Ιερά Παράδοση και οι Κανόνες της εκκλησίας λένε « Τον αφιερωμένο στον ζώντα Θεό ναό, δεν μπορεί κανείς ούτε Αρχιερεύς ούτε ιερεύς ούτε κανείς άλλος να τον παραχωρήσει για κάτι που δεν προορίσθηκε» . Ποιος επομένως και δη Ιερωμένος θα πράξει τέτοια ανίερη πράξη; 4- Η παραχώρηση θεωρείται βέβηλη πράξη και προσβολή θρησκευτικού συμβόλου, Θεομαχία και Αγιομαχία. Επειδή δεν με παίρνει ο χρόνος να εξηγήσω περισσότερα , θα παραπέμψω τον καθένα σας στο Google και πατήστε Αλτάριον ή Θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος .Όχι μόνο θα σας λυθούν όλες οι απορίες αλλά θα δείτε πως ο Άγιος Συρίδωνας το 1718, τιμώρησε τους Λατίνους κατακτητές , επειδή είχαν το θράσος να βάλουν ένα ΑΛΤΑΡΙΟ -θυσιαστήριο μέσα στον Ορθόδοξο ναό του για να τελείται η Παπική λειτουργία, αμέσως μετά την Ορθόδοξη . Παρόμοια θαύματα έγιναν και στη Πάτμο επί Ενετοκρατίας στην Αγία Μαρίνα Χώρας. Θα μπορούσα να σας αναφέρω πλείστα όμοια θαύματα. Βλέπετε ότι και οι Άγιοι ακόμα αντιδρούν σε τέτοια είδους βεβηλώσεις. Άραγε οι εμπνευστές της παραχώρησης δεν φοβούνται τους Αγίους; 5- Για τους Παπικούς ο ναός εκτός από χώρος λατρείας μπορεί άνετα να είναι «χώρος εκδηλώσεων» . Τι θα γίνει στην περίπτωση αυτή; Τι θα γίνει με τις εικόνες που δεν τις πιστεύουν, θα κάνουν λατρεία με τις Ορθόδοξες εικόνες στο τοίχο; Τι θα γίνουν τα 10δες Ιερά σύμβολα του ναού; Ποίος μπορεί να εγγυηθεί τη τύχη των Ιερών λειψάνων του Ορθόδοξου Αγίου που μπήκαν όταν εγκαινιάστηκε ο ναός; Θα κρατήσουν την ονομασία του ναού προς τον Άγιο που δεν πιστεύουν; Βλέπετε τι προβληματισμούς δημιουργεί μια τέτοια παραχώρηση. Δεν είναι επομένως έτσι απλά τα πράγματα λες και νοικιάζουμε ένα δωμάτιο;
6- Σύμφωνα με τον νόμο 1155/1981 της Ελληνικής Πολιτείας, μια άδεια εγκατάστασης ετερόδοξης θρησκείας ή ομολογίας , πλην της Ορθοδόξου στη Πάτμο, είναι παράνομη πράξη, που αλλοιώνει τον χαρακτήρα της μοναδικότητας της Πάτμου ως ΙΕΡΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΝΗΣΟΥ, η οποία μεριμνά με κάθε επισημότητα για την αποφυγή της αλλοίωσης του θρησκευτικού «Status Quo» της Πάτμου, δηλαδή την αμιγώς Ορθόδοξη θρησκευτική της Παράδοση. Παρόμοιοι νόμοι έχουν ψηφιστεί για τα Μετέωρα και το Αγιον Όρος. 7- Ομοίως είναι παράνομη και αυθαίρετη πράξη σύμφωνα με τον νόμο 4301/2014 του Ελληνικού κράτους, η άνευ αδείας του Υπουργείου Παιδείας τέλεση λατρείας ξένης ετερόδοξης θρησκευτικής ομολογίας. Δεν μπορεί επομένως κανείς Πατριάρχης ή Ηγούμενος να δίδει άδειες λατρείας . Αν συμβεί , κάθε πολίτης επικαλούμενος τους 2 παραπάνω νόμους, θα μπορεί να προσβάλει τις άδειες αυτές ως παράνομες.
8- Θα πρέπει τέλος όποτε χρειαστεί να λειτουργηθεί από μας τους Ορθόδοξους ο ναός που παραχωρήθηκε, δεν θα είναι δυνατόν, εάν δεν τελεστούν εγκαίνια και θυρανοίξια, εξ αρχής.
Παρατηρούμε αγαπητοί μου ότι τα πράγματα είναι λίαν σοβαρά για να παίζουν κάποιοι με τα σύμβολά μας όπως είναι ο ναός, με τα δόγματα , με τους νόμους του κράτους και να λένε ανορθόδοξα πράγματα. Για το λόγο αυτό καλόν είναι, κάποιοι Ιερωμένοι να επανεξετάσουν το θέμα, διότι μεταξύ των άλλων ο κίνδυνος να μπλέξουν με Ελληνικά ή Συνοδικά (Πολιτικά ή Εκκλησιαστικά) δικαστήρια ή να διασύρετε το όνομα τους στα κανάλια από καταλήψεις και κυρίως να θεωρηθούν, ότι δεν ΦΡΟΝΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ είναι υπαρκτός. Εμείς με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη μας, αλλά και στον Τουρισμό της Πάτμου προτείνουμε εάν όντως υπάρχει αίτημα των επισκεπτών Καθολικών το θρήσκευμα,να παραχωρηθεί μία οποιαδήποτε αίθουσα ή ένας ευρύχωρος χώρος και ας τον μετατρέψουν οι Παπικοί όπως θέλουν. Δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα. Εμείς Ορθόδοξο ναό δεν δίδουμε και ας το βάλουν στο μυαλό τους ΑΠΑΝΤΕΣ. Έρχομαι τώρα να εξηγήσω, τι σημαίνει για το νησί μας , το εντέλλεσθε και γιατί το απορρίπτουμε
Το Εντέλλεσθε αγαπητοί μου είναι προσβλητικό για όλη τη Πάτμο. Την στιγμή που ερήμην ημών των Πατμίων αποφασίζει ο Πατριάρχης για κάτι που μας αφορά και μας θίγει, παρά την ομόφωνη αρνητική άποψη του Ηγουμενοσυμβουλίου, την απόφαση του Δήμου υπέρ των θέσεων της Μονής και την αντίδραση των κατοίκων της Πάτμου, βρείτε μου εσείς μια κατάλληλη λέξη για να χαρακτηρίσω την απαξιωτική αυτή συμπεριφορά ; Τι είμαστε αποικία ενός αποικιοκράτη που δεν λογαριάζει κανένα. Είναι αυτή συμπεριφορά ενός επισκόπου και δη Πατριάρχου; Μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτή η κατάσταση;
Εντέλλεσθε, σημαίνει ότι είμαι ΥΠΕΡΑΝΩ των νόμων και γράφω στις πατούσες των υποδημάτων μου, τους νόμους του Ελληνικού κράτους (1155/1981 και 4301/2014) και τους κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων που δεν επιτρέπουν την ύπαρξη ετέρας πλην της Ορθοδόξου εκκλησίας στη Πάτμο . Το ίδιο ισχύει στα Μετέωρα και στο Άγιο Όρος.
Εντέλλεσθε σημαίνει ότι περιφρονώ την Παράδοση και τους αγώνες 900 χρόνων των Ηγουμένων και Πατέρων της νήσου Πάτμου , των προγόνων μας δηλαδή, που με θυσίες δεν επέτρεψαν σε κανένα Ξένο κατακτητή να τους παραχωρηθεί Ιερός ναός.
Εντέλλεσθε σημαίνει ότι αλλοιώνω Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων όπως ο 6ος της εν Λαοδικεία Συνόδου: «Περί του μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἴκον τοῦ Θεοῦ» , του Β Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, αλλά και άλλων όπως ο ΜΕ Αποστολικός Κανών « Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος αιρετικής συνευξάμενος μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι καθαιρείσθω». Όταν δηλαδή ένας Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος συναλλάσσεται εκκλησιαστικά και συ- προσεύχεται με αιρετικούς όπως είναι οι Παπικοί ή τους παραχωρεί Ορθόδοξο ναό πρέπει να ΚΑΘΑΙΡΕΙΤΑΙ . Ιδού τι έπαθαν κάποιοι Ορθόδοξοι οι οποίοι συ-λειτούργησαν με Λατίνους. Διαβάζουμε από το Μέγα συναξαριστή χειρόγραφο μοναχού Λαζάρου Διονυσάτου , όπου 7 Μοναχοί της Μεγίστης Λαύρας, κάτω υπό την απειλή Θανάτου των Λατίνων κατακτητών συ-λειτούργησαν μαζί τους . Μετά θάνατον άπαντες έμειναν τυμπανιαίοι και τα άθλια αυτών σώματα, μαύρα όντα και αποπνέοντα οσμήν δυσώδει, δεν ετάφησαν εν των κοινώ κοιμητηρίω , αλλά εκτός αυτού ως αλλότρια και ξένα της Αγίας Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας .
Θα απευθύνω τώρα σε όλους σας ένα ερώτημα κρίσεως. Γιατί το αίτημα των Παπικών δεν το υποβάλει ένας οποιοσδήποτε Καθολικός επισκέπτης της Πάτμου, αλλά το θέτει ο Πατριάρχης εκ μέρους των, εκπρόσωπός τους είναι; Διερωτήθηκε κανείς; Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι ουδείς επισκέπτης εξέφρασε τέτοια επιθυμία, αλλά ότι είναι μια μυστική συμφωνία Πάπα- Πατριάρχη όταν προ 1 1/2 χρόνο τον επισκέφθηκε στο Φανάρι. Στην πρόσφατη θρησκευτική ημερίδα του Πειραιά που ανέδειξα το σημερινό θέμα, καταγγέλθηκε δημοσίως από τον Καθηγητή δογματικής Δημήτρη Τσελλεγγίδη «ότι ο Οικουμενισμός των Ορθοδόξων που προωθεί την «ΜΕΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ με τους Παπικούς » έχει αφετηρία , τροφοδότη και ηγέτη τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την περί αυτού Σύνοδο. Από εκεί εκπορεύεται το ακάθαρτο πνεύμα του Οικουμενισμού για τους Ορθοδόξους». Όπως μάλιστα ανέφερε διδάσκουν « την Μίαν, Αγίαν, Αποστολικήν και Καθολική Εκκλησία, διηρημένη σε πολλές........» . Το γεγονός αυτό με συνδυασμό και τα όσα μας ενημέρωσε και ο κ. Βιργίλιος Αβάτο που ήταν παρόν στην συνάντηση των 2 Ηγετών , συμπεραίνεται, ότι το αίτημα της παραχώρησης Ορθόδοξου ναού και το ΕΝΤΕΛΛΕΣΘΕ εξυπηρετούν και έχουν αφετηρία την μυστική αυτή συμφωνία .
Όσο για το δόλωμα που μας πετούν κάποιοι περί αύξησης του Τουρισμού εάν παραχωρήσουμε ναό , απαντάμε. Ας επιτρέψουμε και στους Μουσουλμάνους δίπλα στην Αποκάλυψη να στήσουν ένα Μιναρέ για να έρχονται περισσότεροι Μουσαλμάνοι στη Πάτμο, το δέχονται; Ως άνθρωπος του τουρισμού τους λέω ότι Πλανώνται πλάνη μεγάλη όσοι πιστεύουν ότι οι τουρίστες Καθολικοί στο θρήσκευμα ή άλλων θρησκειών έρχονται στο νησί μας επειδή θα βρουν ναούς λατρείας του δόγματός τους. Όχι Κύριοι, Έρχονται για τα Ιερά μνημεία μας και γιατί είναι ένα νησί με τουριστικό και θρησκευτικό ενδιαφέρον και κυρίως διότι εκφράζει αυθεντικά τη γνήσια ορθόδοξη Παράδοση και Αρχιτεκτονική, στοιχεία που στην πατρίδα τους δεν τα βρίσκουν. Έρχονται, για να απολαύσουν την ιδιαιτερότητα και Μοναδικότητα της Πάτμου. Όποιος λοιπόν πιστεύει ότι μία Πανσπερμία θρησκειών και μία ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΒΑΒΕΛ θα φέρει περισσότερους τουρίστες και χρήμα , απ ότι η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ της Πάτμου, ας μας το αποδείξει; Είδαμε και την COESIMA πόσους τουρίστες μας έφερε. Ποιόν κοροϊδεύουν; Σας ενημερώνω λοιπόν ότι στη COESIMA μας ενέταξαν διότι ήθελαν τα 6 ασήμαντα Παπικά μνημεία να αναβαθμιστούν και να χαρακτηριστούν ισότιμα και ισόκυρα του Αποστολικού και Θεοβάδιστου Ιερού Σπηλαίου. Όλα δείχνουν ότι το όλον θέμα δεν το δημιούργησαν οι Καθολικοί επισκέπτες, αλλά οι εκ του πονηρού Ουνιτικές και εκ του «πλαγίου ενέργειες» κύκλων του Βατικανού, για επίσημο Παπικό θύλακα και την ισότιμη χρήση του Μοναδικού στον κόσμο Ιερού Σπηλαίου της Αποκάλυψης και τέτοιοι κύκλοι υπάρχουν και στη Πάτμο δυστυχώς. Ονόματα δεν λέμε...!!! Σε όλους αυτούς απαντάμε « Σας αγαπάμε, σας σεβόμαστε, σας θεωρούμε φίλους, αλλά σεβαστείτε και εσείς τα ιερά και όσια της πίστεως μας. Την στιγμή που είστε ελεύθεροι να εκτελείτε τις θρησκευτικές λατρείες όποια ώρα και σε όποιο χώρο θέλετε ,εκτός από τους Ορθόδοξους ναούς μας, πού είναι το πρόβλημά σας, γιατί δεν σέβεστε ως επισκέπτες αυτή την ιδιαιτερότητα των Πατμίων;
Πριν κλείσω να κάνω 2 διευκρινήσεις . Πρώτον ότι ο νεοσύστατος Σύλλογος μας δεν έχει σκοπό να μπει στα πόδια και στα εσωτερικά της Μονής και των Μοναχών, ούτε με κάποιο Πάτμιο ή ξένο επισκέπτη έχουμε αντιπαλότητα. Ξεκινάμε σήμερα ενημερώνοντας με επιχειρήματα ΑΠΑΝΤΕΣ για τις θέσεις μας, να δηλώσουμε την ύπαρξη, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις μας και να γίνουν μέλη όσοι εκ των Πατμίων συμφωνούν μαζί μας. Ο λόγος μας είναι καθαρός και ορθοτομεί την αλήθεια. Ποίος λοιπόν μπορεί να μας κατηγορήσει για ακρότητα ή φανατισμό, όταν η κίνηση μας είναι καθαρά αμυντική και προληπτική για να προστατεύσουμε την ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ , την ΙΕΡΟΤΗΤΑ και την Ορθόδοξη Παράδοση της Πάτμου, διότι αυτό το τρίπτυχο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του τουρισμού μας .Αυτό το τρίπτυχο είναι που τρελαίνει τους επισκέπτες μας . Είναι κανείς που αμφισβητεί την στρατηγική αυτή της Πάτμου για τον τουρισμό μας, που ισχύει εδώ και 60 χρόνια;
Δεύτερον ο στόχος μας είναι να πείσουμε με κάθε μέσο και τρόπο τους Πατριαρχικούς να σταματήσουν να προκαλούν την κοινή συνείδηση των Πατμίων. Να σταματήσουν τις «εκτροπές τους» εις βάρος της Μονής και των προνομίων της, εις βάρος των κεκτημένων του νησιού, όπως η Ιερότητα, η Μοναδικότητα και η Παράδοσής της. Απευθυνόμαστε ομοίως και σε κάθε άλλο ξένο σφετεριστή . Κανείς δεν θέλει την ρήξη , Εκκλησία είμαστε και όχι πολέμιοι. Ενδεχομένως σήμερα να στενοχωρήσαμε τον Παναγιότατο, αλλά έπρεπε , διότι πρώτος αυτός μας στενοχώρησε και μας προσέβαλε. Ας γνωρίζει ότι ο σεβασμός προς τον ίδιο και το θεσμό είναι δεδομένος Ο σεβασμός όμως δεν είναι μονόπλευρος. Ήδη κάποιοι ομιλούν για « ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ» . Δεν την ζητάμε, δεν την επιδιώκουμε, αν προκληθούμε όμως ίσως γίνει. Ταυτόχρονα όμως θεωρούμε απαράδεκτο και μη αποδεκτό, όταν οι Ηγέτες της εκκλησίας βάζουν τις προσωπικές τους σκοπιμότητες υπεράνω και σε βάρος της πίστης και συνείδησης του ποιμνίου τους και όταν διεκδικούν «από καθέδρα» αποκλειστικότητα στην προάσπιση της Ορθοδόξου αληθείας. Εκ μέρους του περιμένουμε και θα ήταν μία καλή χειρονομία , να σταματήσει να πιέζει τον Ηγούμενο και την Αδελφότητα για την παραχώρηση ναού. Ο εκβιασμός της « ανυπακοής », που επικαλείται, όταν ξεπερνά τα όρια του όρκου, της θρησκευτικής τιμής και των συνειδήσεων των Μοναχών, καταντά ένα μαρτύριο και ένας αιρετικός φασισμός μέσα στην εκκλησία. Εκτός και αν το κάνει σκοπίμως για να πετύχει την παραίτηση ή τον εξοστρακισμό του Ηγουμένου μας και να μας καπελώσει με ένα «ξενοκουρήτη» Ηγούμενο. Στη περίπτωση αυτή, οι παρενέργειες θα είναι απρόβλεπτες. Πολλά γαρ τα παθήματα των Πατμίων. Από τον Ηγούμενό μας ζητούμε να μην προδώσει την Ιερά παρακαταθήκη που κληρονόμησε από τον Όσιο και τους προκατόχους του.
Εν κατακλείδι, ας κατανοήσουν άπαντες τους σοβαρούς λόγους που μας αναγκάζουν να αρνούμαστε το ΕΝΤΕΛΛΕΣΘΕ και να λέμε ΟΧΙ στην προοπτική παραχώρησης Ιερού ναού στους φίλους μας Ρωμαιοκαθολικούς αλλά και σε οποιονδήποτε άλλο Ετερόδοξο.
Περαιώνοντας την παρέμβαση μου και σύμφωνα με τα όσα σας ανέφερα , καλούμε κάθε Πάτμιο, ο οποίος δεν ΑΝΕΧΕΤΑΙ τις παράνομες εκτροπές του Πατριαρχείου. Δεν ΑΝΕΧΕΤΑΙ τον εξευτελισμό της Ορθοδόξου πίστεως μας. Δεν ΑΝΕΧΕΤΑΙ την Βεβήλωση των ιερών ναών μας . Δεν ΑΝΕΧΕΤΑΙ την κατάργηση των Ιερών Παραδόσεων μας, να συμπαραταχθεί μαζί μας και όλοι μαζί να προστατέψουμε τα Ιερά και Όσια της Πάτμου .
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας